Πανέμορφα σατιρικό, ο Έριχ Κέστνερ μας μεταφέρει στο Βερολίνο του '30 και ο ήρωάς του, ο Φάμπιαν, δεν σταματάει στιγμή να περιγράφει όλα όσα βλέπει και να προβληματίζεται διαρκώς. Μας περιγράφει καταστάσεις και εικόνες με λέξεις που είχαν ως αποτέλεσμα να αναγκάσουν τον συγγραφέα να δει τα βιβλία του να καίγονται στο Βερολίνο το 1933.
Ευτυχώς πλέον δεν υπάρχουν τέτοια θέματα μιας κι όταν δεν μας αρέσει κάτι το περνάμε λαϊκό δικαστήριο στο Fb και το μαυρίζουμε κατευθείαν. Ούτε καπνός, ούτε στάχτες και το καλύτερο δεν θα χρειαστεί να χτίσουμε ποτέ μετά μνημείο. Αντε καμία ιστοσελίδα.
Προσωπικά για εντελώς διαφορετικούς λόγους θα σας πρότεινα να έχετε διαβάσει το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι, του Όσκαρ Ουάιλντ και το Πήτερ Κάμεντσιντ, του Έρμαν Έσσε.
Το πρώτο γιατί πιστεύω πως έχει ίδιο συγκλονιστικο τέλος με το Φάμπιαν και το δεύτερο γιατί θα βρείτε ομοιότητες στην ζωή των πρωταγωνιστών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου