Στην αρχή το είχα βάλει απλά στη λίστα μου αφού έβλεπα να ποστάρουν γι’ αυτό διαδικτυακοί βιβλιόφιλοι που έχω κι εμπιστεύομαι την κρίση τους αλλά πάνω απ’ όλα έχουμε το ίδιο γούστο. Όμως σταδιακά συνέβη κάτι συνταρακτικό!
Έβλεπα ν’ ανεβαίνουν φωτογραφίες του βιβλίου πάνω σε κρεβάτια, ξαπλώστρες και ξύλα κοπής από άτομα τα οποία ποτέ δεν είχαν δείξει δείγμα ενασχόλησης με την λογοτεχνία. Η χαριστική βολή ήρθε όταν το βιβλίο βγήκε προτεινόμενο στα βραβεία Public. Tότε ήταν που σκέφτηκα: Τι στον πέο! (έτσι ακριβώς).
Πώς γίνεται ένα βιβλίο από τις εκδόσεις Gutenberg να έχει τόση επιτυχία; Οκ! Σίγουρα είναι το πολυτονικό. Αλλά και πάλι… Ένιωσα κάποιος να μου καταπατάει τον χώρο μου. Κι εμείς που πήραμε ένα πτυχίο φιλολογίας πώς θα ξεχωρίζουμε τώρα από τους άλλους αν όλοι διαβάζουν Gutenberg. Πήγα εγώ σε καμία αυλή το καλοκαίρι ν’ ανοίξω επιδεικτικά Λένα Μαντά και να πίνω νερό από το λάστιχο; Γιατί λοιπόν όλοι αυτοί τώρα προκαλούν;
Ο John Williams χτύπησε φλέβα στην Ελλάδα το 2018 χωρίς να το ξέρει. Kυρίως γιατί έχει πεθάνει αλλά συνεχίζουμε. Μπορεί στο οπισθόφυλλο του βιβλίου να αναφέρεται ως κεντρικό θέμα του έργου η ερωτική εξωσυζυγική περιπέτεια του Στόουνερ ωστόσο αυτή καταλαμβάνει μόνο κάποιες σελίδες. Αυτό που το κάνει μοναδικό είναι η θλίψη που προκαλεί αβίαστα καθώς το διαβάζεις. Όλα περιγράφονται με τέτοια μιζέρια που σε κάνει να νιώθεις καλύτερα για την δική σου καθημερινότητα.
Ας πάρουμε κάποια στοιχεία να δούμε κάτι. Ερωτική ιστορία- εποχή ποτοαπαγόρευσης- ήρωας εγκλωβισμένος στη ζωή του. Όπως ακριβώς ο Υπέροχος Γκάτσμπυ! Ο Στόουνερ όπως κι ο Γκάτσμπυ δεν αξίζουν την λύπηση κανενός. Οι δυο τους είναι εγωιστές, κάνουν αυτό που θέλουν χωρίς να υπολογίζουν τους άλλους και (!spoiler alert!) πεθαίνουν μόνοι τους! Γιατί όμως ο Γκάτσμπυ δεν θα γίνει best seller στην Ελλάδα; Διότι σ’ αντίθεση με την ουδέτερη, άοσμη ζωή του Στόουνερ προτιμάει να διακινεί ναρκωτικά ( αλκοόλ δηλαδή) και να κάνει παρτάρες για να πνίξει την θλίψη του. Σε μία χώρα με τσακισμένη οικονομία κανείς δεν θέλει να διαβάζει για κάποιον που περνάει τέλεια. Έστω και φαινομενικά μιας κι ο Γκάτσμπυ τα έδωσε όλα για την γυναίκα που ήθελε, όχι σαν κάτι άλλους που την άφησαν να φύγει... Ευτυχώς δεν υπάρχει ελεύθερη απόδοση στους τίτλους των βιβλίων όπως γίνεται στις ταινίες, γιατί θα γνωρίζαμε τον Στόουνερ ως «Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά».
Που θέλω να καταλήξω; Ο Στόουνερ είναι όπως ο πατέρας του Χάρυ Πότερ. Στεναχωριέσαι που πέθανε αλλά όσο διαβάζεις και περνάνε οι σελίδες καταλαβαίνεις πώς ήταν λίγο μαλακάκος. Επομένως ο λόγος που έγινε αγαπητός δεν υφίσταται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου