Χθες πήγα στον Μακρύγιαλο στην Κατερίνη, αυτήν την υποτιμημένη Χαλκιδική με τους τίμιους ανθρώπους που δεν έχουν σε υπόληψη οι Θεσσαλονικείς γιατί τους συμπεριφέρονται εξαρχής φιλικά και δεν τους κάνουν να νιώθουν ξεχωριστούς λέγοντάς τους "Α Έλληνας είσαι φιλαράκι, για σένα 2 ευρώ το χοντ-ντογκ, με συγχωρείς δεν κατάλαβα".
Ως άτομο που κυνηγάει την ποιότητα, όταν αυτή δεν ξεπερνάει τα 10 ευρώ, πήγαμε και φάγαμε τα φρεσκότατα μύδια του Μακρύγιαλου και μου ξύπνησαν θύμισες στο μυαλό από την πρώτη φορά που έφαγα τρίγωνο από τον Ελενίδη και ήπια τσίπουρο από έναν θείο στην Κερκίνη, χαλάλι η μερική τύφλωση στο αριστερό μάτι.
Σε αυτή την φωτογραφία με βλέπετε να ατενίζω την θάλασσα και ν'αναρωτιέμαι δύο πράγματα. Πόσο σκατό χωράει σ' αυτόν τον κόλπο και πώς φτάσαμε εδώ με όλους αυτούς που έχουν έρθει.
Ίωνες, Δωριείς και Αιολείς τα τελευταία χρόνια μας έχουν γίνει στενός κορσές. Ως γνήσιος καθαρόαιμος Πελασγός, που από μικρός θυμάμαι να πηγαίνω τριήμερα στη Δωδώνη με τον παππού μου και την νόννα μου και να μου λένε "Πρέπει να αγαπάμε αυτά τα εδάφη, θα έρθουν οι βάρβαροι", θέλω να πω για να μην παρεξηγηθώ πως δεν έχω κάτι προσωπικό με όλους αυτούς. Απλά δεν γίνεται να εξανθρωπίζουν τους Θεούς μας και να φαντάζονται τον Δία με μορφή ανθρώπου και να δίνουν στην Αθηνά χίλια ονόματα.
Η Παλλάς Αθηνά, Αθηνά η Ίππια, Αθηνά η Σκεπτομένη! Δηλαδή πόσες υπάρχουν ρε παιδιά; Θα ξεχάσουμε και αυτά που ξέρουμε!
Είστε φιλοξενούμενοι εδώ για πολλά χρόνια. Έχουμε ανεχτεί πολλά. Δεν είμαι των άκρων κι ούτε επικροτώ του Κάρες που πήγαν με τους Τρώες και τους βρήκατε απέναντί σας, ούτε τα μουνόπανα τους Λέλεγες που έχουν στήσει 15 ΜΚΟ και κόβουν χρήμα εις βάρος σας.
Τουλάχιστον να μας δίνατε ένα καζίνο, όπως έκαναν στην Αμερική με τους Ινδιάνους. Αλλά πατρίδα μου και σ' αυτό πίσω είσαι...Ό,τι γίνεται στην Αμερική φτάνει μετά από 10 χρόνια εδώ!
Καλό Δία σε όλους εύχομαι. Το σωστό, τον ορίτζιναλ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου