Όμορφη πόλη η Αθήνα και με τίμιους- ντόμπρους χωριάτες.
Όταν δεν έχεις ενοικιαζόμενα δωμάτια από τα 14 για να βγάζεις χρήματα κι έχεις ριχτεί στην βιοπάλη μπορείς να σέβεσαι τον συνάνθρωπο, να στηρίζει ο ένας τον άλλον κι ας λένε πως όλα είναι απρόσωπα στην μεγαλούπολη.
Παπάρια. Μια χαρά είναι. Απλά δεν χρειάζεται να λέμε και κάθε μέρα καλημέρα στο ασανσέρ.
Κάθε φορά που κατεβαίνω στην πρωτεύουσα για κάποιον λόγο πρέπει να πάρω θέση στην κόντρα Θεσσαλονίκης- Αθήνας. Προσωπικά μ' αφήνει αδιάφορο αυτή η κόντρα γιατί βαθιά μέσα μου νιώθω Μελενικιτσιώτης Μακεδόνας και μισός Σαρακατσάνος. Τώρα αν μεταγλωττίζαμε κι εμείς τις ταινίες όπως στην Ιταλία και την Γερμανία ίσως αυτά τα χρόνια να είχαμε αποκτήσει ελληνική συνείδηση και να μην χρειαζόταν να μπαίνουμε σε τέτοιες διαμάχες.
Αθήνα ή Θεσσαλονίκη Θανάση; Που είναι καλύτερα;
Τ' αρχίδια μου τα δυο είναι.
Αν πεις Αθήνα ξενερώνουν. Σαν να ζητάς συγγνώμη πριν από καυγά και να πρέπει ο άλλος να βάλει στον κώλο του όλες τις πιθανές απαντήσεις που είχε σκεφτεί στο ντουζ.
Αν απαντήσεις πως η Θεσσαλονίκη είναι ωραία αλλά πλέον έχει χάσει τον παλμό της και την πολυπολιτισμικότητα και από μία πόλη που είχε να δώσει κάτι έχει απλά μετατραπεί σ' ένα τεράστιο Θέατρο Μουδανιών γι' αθηναϊκές αρπαχτές σε λυπούνται κι αρχίζουν τα " Άλλοι άνθρωποι πάνω, Έλα μην τα σκέφτεσαι έχετε καλό φαγητό εκεί, Α καρντάσι σημαίνει ο αδελλφος έτσι; Σωραίοι είστε πάνω"
Έχουν μία ρομαντική εικόνα γι' αυτήν την πόλη όπως οι περισσότεροι Έλληνες για την Αλεξάνδρεια επειδή την έμαθαν από τον Καβάφη. Άσχετα που γινόταν της πουτανάρας με τους Άγγλους.
Ν' αράξουμε λίγο την πέτσα μας και τις κλισεδιές μας. Φτάνει γαμώ,200 χρόνια κράτος έχουμε. Δεν έχει καν πλάκα. Δεν χρειάζεται να νιώθουμε μέρος της Ελλάδας διαιωνίζοντας κόντρες. Για να σταματήσει ένας εικοσάχρονος ν' απαντάει στην ερωτήση Από που είσαι; - Έιμαι από τον Πόντο δεν είναι απαραίτητο να λέει "Ναι ελα μου είμαι από Αθήνααα γαμώ τους Βούλγαρους χαχα"
Υγ. Μισός Σαρακατσάνος δεν υπάρχει γιατί αν δεν είσαι καθαρόαιμος δεν σε δέχονται στα τσελιγκάτα. Αλλά δεν με χαλάει να νιώθω λασποαίματος.
Υγ1. Να διαβάσετε Μπακόλα και Τερζάκη.
Όταν δεν έχεις ενοικιαζόμενα δωμάτια από τα 14 για να βγάζεις χρήματα κι έχεις ριχτεί στην βιοπάλη μπορείς να σέβεσαι τον συνάνθρωπο, να στηρίζει ο ένας τον άλλον κι ας λένε πως όλα είναι απρόσωπα στην μεγαλούπολη.
Παπάρια. Μια χαρά είναι. Απλά δεν χρειάζεται να λέμε και κάθε μέρα καλημέρα στο ασανσέρ.
Κάθε φορά που κατεβαίνω στην πρωτεύουσα για κάποιον λόγο πρέπει να πάρω θέση στην κόντρα Θεσσαλονίκης- Αθήνας. Προσωπικά μ' αφήνει αδιάφορο αυτή η κόντρα γιατί βαθιά μέσα μου νιώθω Μελενικιτσιώτης Μακεδόνας και μισός Σαρακατσάνος. Τώρα αν μεταγλωττίζαμε κι εμείς τις ταινίες όπως στην Ιταλία και την Γερμανία ίσως αυτά τα χρόνια να είχαμε αποκτήσει ελληνική συνείδηση και να μην χρειαζόταν να μπαίνουμε σε τέτοιες διαμάχες.
Αθήνα ή Θεσσαλονίκη Θανάση; Που είναι καλύτερα;
Τ' αρχίδια μου τα δυο είναι.
Αν πεις Αθήνα ξενερώνουν. Σαν να ζητάς συγγνώμη πριν από καυγά και να πρέπει ο άλλος να βάλει στον κώλο του όλες τις πιθανές απαντήσεις που είχε σκεφτεί στο ντουζ.
Αν απαντήσεις πως η Θεσσαλονίκη είναι ωραία αλλά πλέον έχει χάσει τον παλμό της και την πολυπολιτισμικότητα και από μία πόλη που είχε να δώσει κάτι έχει απλά μετατραπεί σ' ένα τεράστιο Θέατρο Μουδανιών γι' αθηναϊκές αρπαχτές σε λυπούνται κι αρχίζουν τα " Άλλοι άνθρωποι πάνω, Έλα μην τα σκέφτεσαι έχετε καλό φαγητό εκεί, Α καρντάσι σημαίνει ο αδελλφος έτσι; Σωραίοι είστε πάνω"
Έχουν μία ρομαντική εικόνα γι' αυτήν την πόλη όπως οι περισσότεροι Έλληνες για την Αλεξάνδρεια επειδή την έμαθαν από τον Καβάφη. Άσχετα που γινόταν της πουτανάρας με τους Άγγλους.
Ν' αράξουμε λίγο την πέτσα μας και τις κλισεδιές μας. Φτάνει γαμώ,200 χρόνια κράτος έχουμε. Δεν έχει καν πλάκα. Δεν χρειάζεται να νιώθουμε μέρος της Ελλάδας διαιωνίζοντας κόντρες. Για να σταματήσει ένας εικοσάχρονος ν' απαντάει στην ερωτήση Από που είσαι; - Έιμαι από τον Πόντο δεν είναι απαραίτητο να λέει "Ναι ελα μου είμαι από Αθήνααα γαμώ τους Βούλγαρους χαχα"
Υγ. Μισός Σαρακατσάνος δεν υπάρχει γιατί αν δεν είσαι καθαρόαιμος δεν σε δέχονται στα τσελιγκάτα. Αλλά δεν με χαλάει να νιώθω λασποαίματος.
Υγ1. Να διαβάσετε Μπακόλα και Τερζάκη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου