Είχα πρωτακούσει γι' αυτό από την κυρία Φαλούτσου, καθηγήτρια μουσικής στο 4ο Αμπελοκήπων. Τώρα το να είσαι καθηγήτρια μουσικής σε σχολείο των Αμπελοκήπων είναι έτοιμη γαλλική ταινία για να παίζει στο ΓΝΩΜΗ στις τρεις το ξημέρωμα.
Με το που μπήκα μέσα γύρισα στους φίλους μου και είπα: ¨Ρε ποιός πάτησε σκατά; Κοιτάξτε λίγο τα παπούτσια σας." Τελικά ήμασταν εμείς που βρωμούσαμε φτώχεια.
Βέβαια αν εξαιρέσεις πως υπήρχε κόσμος που θα νόμιζε ότι η Ξηροκρήνη είναι εστιατόριο στη Σοφούλη, πήρε το μάτι μου και κάποιους που θα μιλούσαμε την ίδια γλώσσα. Όχι βέβαια πως αυτό κάνει τον κόσμο ομορφότερο. Όλα είναι μάταια.
Παρακολούθησα την οπερέτα " Νυχτερίδα"! Δεν είχα ξαναδεί μιας και στο πανηγύρι της Σκοτούσσας συνήθως δεν φέρνουν ή όταν έφεραν θα ήμουν άρρωστος. Παρόλα αυτά είχα μια ιδέα γιατί έχω διαβάσει γι' αυτές σε βιβλία του Έρμαν Έσσε, πριν σκοτωθεί κάποιο παιδί ή κάποιος σπάσει τα πόδια του, μείνει ανάπηρος και αρχίσει να χώνει ο συγγραφέας εκεί πίπες του Γιουνγκ. Ωραίος ο Έσσε. Μόρτης.
Κράτησε 3 ώρες! 3 ώρες το απόλυτο θέαμα. Φώτα, σκηνικά, τραγούδια, υποκριτική κι όόόλα αυτά με ορχήστρα από κάτω, όχι σιντί!!!
Έπεσα από τα σύννεφα γιατί όταν μου είπαν πως θα δούμε την Νυχτερίδα περίμενα του Τσίρκα κι όχι του Στράους του νεότερου!! Γι' αυτό πήγα με φίλο μου κομμουνιστή για να ενοχληθεί λίγο. Βασικά ήθελα να ενοχληθεί και μετά να καταλήξουμε στ' ότι για όλα φταίνε οι Άγγλοι και δεν αξίζει να μαλώνουμε.
Η παράσταση τελείωσε και τους χειροκροτήσαμε όλους αν και περισσότερο μας άρεσε αυτή που έκανε την καμαριέρα.
Κανένας δεν βιαζόταν να πάρει λεωφορείο γιατί όλοι είχαν αυτοκίνητο ή χρήματα για ταξί.
Θα ξαναπήγαινα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου